Αντίλογος
Απο τους Γλύπτες στους γλύφτες…

Απρ.
14

Τα τελευταία 12 χρόνια, το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το εισόδημα των εργαζομένων δεν αυξήθηκε σχεδόν καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις €, ενώ άλλα 40 δις € έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι…
Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη 11,8 δις € το 2009, 10 δις € το 2008 και 11,3 δις € το 2007!!!
Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €!!!.
Το 2009 η ΔΕΗ είχε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκ. €!!!.
Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται σε 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις € στα Βαλκάνια!!!
Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις (τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων).
Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους, 6 έως 10 δις €!!!
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν, αλλά δεν αποδίδουν, περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.
Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως (από ποιους άραγε;)
Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο και άγνωστο ποσό από μη καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές (πρόκειται για τα ένσημα των εργαζομένων) στο ΙΚΑ κλπ.
Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα, τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις, οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας (να μην μιλήσουμε για το πώς ένα υγιές ταμείο όπως το ΝΑΤ βούλιαξε, χρηματοδοτώντας με μορφή δανείου την ύψωση της Ελληνικής σημαίας στα πλοία Ελλήνων εφοπλιστών και φυσικά οι εφοπλιστές δεν έχουν επιστρέψει δεκάρα ως τώρα από τα χρωστούμενα και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και πατριωτικής συνείδησης αφελλήνισαν τα πλοία τους από Έλληνες ναυτικούς με αποτέλεσμα το ΝΑΤ να βουλιάξει σχεδόν οριστικά). Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ:
· Το ζεύγος Αγγελοπούλου πούλησε τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασε ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατ. $.
· Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων αξίας πάνω από 100 εκατ. $.
· Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα.
· Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ.
· Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού).
Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), ο Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), ο M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. , ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι.
Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. € για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να ξαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για να αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ).
Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. € χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.
Για να μην αναφερθούμε στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης Χρηματιστηριακή» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μήπως παρατηρήσατε ότι το ποσόν του κρατικού ελλείμματος (περίπου 500 δις €) είναι ισόποσο με τα ανακοινωμένα υπερκέρδη των τραπεζών τα τελευταία χρόνια; Μήπως πρόκειται για τα ίδια λεφτά;
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά μας κατάντησαν να είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι.
Από τη μια ο κόσμος που σχεδίασαν για μας:
Ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, υπερεργασία χωρίς αμοιβή, ανασφάλιστη εργασία, μερική ή προσωρινή απασχόληση, μισθοί των 700 € για τους νέους, συντάξεις των 400 € για τους γέροντες μια και η σύνταξη θα δίνεται στα 67, δάνεια και κάρτες, φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,5 €, οι μισθοί που κόβονται, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η απειλή κλεισίματος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ή η πώλησή τους σε εξευτελιστική τιμή για να καλυφθούν τα υψηλότοκα δάνεια από τις τράπεζες (όπου οδηγήθηκαν ή θα οδηγηθούν από τον φαύλο κύκλο –μείωση μισθών, ανεργία, μείωση αγοραστικής δύναμης, μείωση πωλήσεων, δανεισμός και κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων), ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.
Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους:
Τραπεζίτες, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, «επενδυτές», golden boys, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.
Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής, σαπίλας και παρακμής.
Τελικά, λεφτά υπάρχουν, αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας, αλλά δεν είναι για μας.
Εμείς τα «γεννήσαμε», αλλά δε μας ανήκουν.
Φταίμε όμως κι εμείς, γιατί όπως λέει κι η παροιμία: «Εάν δεν γονάτιζε η καμήλα δεν την φορτώναμε».

πηγή


Advertisements
Απρ.
09

Κοστούμι ΔΝΤ μας ράβει η Goldman Sachs

09 Απρίλιος 2010 
.fullpost{display:inline;}

Την προσφυγή της χώρας μας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό βοήθειας, που ισοδυναμεί με παραπομπή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), προεξοφλούν ήδη οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι και οι ξένες τράπεζες, με πρώτη την Goldman Sachs. Η αντιμετώπιση των αγορών απέναντι στην Ελλάδα αποτυπώνεται ανάγλυφα στην επιστολή που απέστειλε στέλεχος της αμερικανικής τράπεζας στους μεγάλους πελάτες της, την οποία αποκαλύπτει «Το Βήμα». Στο κείμενο, το οποίο υπογράφει ο επικεφαλής οικονομολόγος της τράπεζας στην Ευρώπη Ερικ Νίλσεν, διατυπώνεται χωρίς περιστροφές η εκτίμηση ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ. Ταυτόχρονα διεθνείς αναλυτές δήλωναν χθες σε διεθνή πρακτορεία ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή τους για το «ελληνικό πρόβλημα» και ουσιαστικά προέτρεπαν τη χώρα μας «να το πάρει απόφαση» και να δηλώσει ότι δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει τις δανειακές της ανάγκες. Το έγγραφο-ντοκουμέντο της Goldman Sachs, αλλά και το κλίμα που έχει διαμορφωθεί στις αγορές, είναι και εξήγηση για την ξέφρενη πορεία που ακολουθούν και πάλι τα spreads, πιέζοντας τη χώρα μας να καταφύγει στην ευρωπαϊκή βοήθεια και να πάψει να προσπαθεί να βγει μόνη της από την κρίση.

Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι η επίσκεψη κλιμακίου του ΔΝΤ στην Αθήνα περιγράφεται από τους ίδιους κύκλους ως «ευκαιρία» για έναν πρώτο γύρο διαπραγματεύσε- ων γύρω από τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες το Ταμείο θα δανείσει το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο κ. Νίλσεν θεωρεί αναπόφευκτη τη χρήση του διμερούς μηχανισμού στήριξης που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.

Στην επιστολή που απέστειλε το στέλεχος της αμερικανικής επενδυτικής εταιρείας στους μεγάλους πελάτες της προεξοφλείται η αδυναμία της Ελλάδας να τα καταφέρει χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ. Επιπλέον επισημαίνονται οι ανησυχίες της επενδυτικής κοινότητας για το αν η ελληνική κυβέρνηση θα δεχθεί τους όρους που θα θέσει το ΔΝΤ για να παράσχει βοήθεια, για το ύψος της ευρωπαϊκής βοήθειας και το κόστος δανεισμού που θα προκύψει για την Ελλάδα, καθώς και για το αν τελικά το συγκεκριμένο σχήμα βοηθείας θα είναι αρκετό για τη χώρα μας. Ο κ. Νίλσεν αναφέρεται και στην κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, αμφιβάλλοντας για την ενίσχυση που παρέχει στις ελληνικές τράπεζες η επανενεργοποίηση κρατικών εγγυήσεων ύψους 14 δισ. ευρώ για την έκδοση ομολόγων, με δεδομένα τα χρηματοδοτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Δημόσιο.

Το στέλεχος της Goldman Sachs χαρακτηρίζει θετικό το γεγονός ότι το ΔΝΤ βρίσκεται στην Αθήνα, ενώ υποπτεύεται ότι με αφορμή αυτή την επίσκεψη έχουν ξεκινήσει συζητήσεις με την οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης για τους όρους που θα θέσει ο οργανισμός για την παροχή δανείων στην Αθήνα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Νίλσεν, το ΔΝΤ θα απαιτήσει την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μέσω περικοπών στο κόστος εργασίας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εταιρείας, ίσως να θεωρηθεί αναγκαία η περικοπή κατά 15%-20% των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και η απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Επίσης εκτιμάται ότι θα ζητηθεί η λήψη νέων μέτρων με στόχο τον περιορισμό του ελλείμματος, τα οποία θα οδηγήσουν σε υψηλότερα επίπεδα την ανεργία.

Ο κ. Νίλσεν δηλώνει στην ίδια επιστολή ότι τελικά η χώρα δεν θα αποφύγει το ΔΝΤ και ότι η Ελλάδα θα λάβει δάνειο ύψους 20-25 δισ. ευρώ, με το ΔΝΤ να χρεώνει επιτόκιο λίγο πάνω από το 3% και την Ευρώπη περί το 4%-5%. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση ο επικεφαλής οικονομολόγος της Goldman Sachs δεν βλέπει «φως στο τούνελ», σημειώνοντας ότι ακόμη και αν ληφθεί, αυτή η βοήθεια δεν είναι αρκετή για να καλύψει τις δανειακές ανάγκες των επόμενων 18 μηνών.

ΑΓΗΣ ΜΑΡΚΟΥ
http://www.tovima.gr

http://www.i-reportergr.com/2010/04/goldman-sachs.html

Απρ.
06

  Τι στιγμή που οι χώρες της Ευρώπης, ακριβώς επειδή αντιλήφθηκαν τα αδιέξοδα του παράτολμου εγχειρήματος, ψάχνουν τρόπους για να καταστήσουν δυσχερέστερη την παραχώρηση ιθαγένειας σε μετανάστες, η Ελλάδα προχωρά στην ψήφιση νόμου που διευκολύνει την παραχώρηση ιθαγένειας, με αποτέλσμα η χώρα μας να κινδυνεύει να καταστεί ακόμα πιό ελκυστική για τους ανήμπορους όλης της γής. Συγκεκριμένα, τα κυβερνητικά κόμματα της κυβέρνησης συνεργασίας του Βελγίου, προετοίμασαν ένα νέο σχέδιο νόμου, το οποίο ήδη έχει υποβληθεί για ψήφιση στη βελγική βουλή. Με το νέο νόμο δικαίωμα υποβολής αίτησης έχουν εκείνοι που διαμένουν στο Βέλγιο επί πενταετία, από τριετία που ίσχυε μέχρι σήμερα. Επίσης, με το νέο νόμο είναι απαραίτητη η κατοχή άδειας παραμονής μακράς διαρκείας για εκείνους που θα υποβάλλουν αίτηση για απόκτηση βελγικής ιθαγένειας. Όσον αφορά τη γλώσσα, είναι υποχρεωτική η γνώση της μιας από τις τρεις επίσημες γλώσσες της χώρας (γαλλικά, φλαμανδικά, γερμανικά). Τέλος, με το νέο νόμο διευκολύνεται η αφαίρεση ιθαγένειας που έχει αποδοθεί σε ξένους, αν αποδειχτεί ότι αυτή χορηγήθηκε με βάση πλαστά δικαιλογητικά (ψεύτικο γάμο) ή αν ο κάτοχος βελγικής ιθαγένειας έχει διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα. Ο νόμος, που αναμένει τη θετική γνωμοδότηση του Αρείου Πάγου και την έγκριση του κοινοβουλίου, θα τεθεί σε ισχύ εντός του έτους. Από τις 200.000 Τύρκους που κατοικούν στο Βέλγιο, οι 130 έχουν αποκτήσει την βελγική ιθαγένεια. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι Βέλγοι, στον νέο νόμο, έχουν πρόβλεψη για αφαίρεση ιθαγένειας που έχει χορηγηθεί σε ξένους. Στον ελληνικό νόμο προβλέπεται κάτι τέτοιο; Αν για παράδειγμα κάποιος που έχει αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια με τις πράξεις του εγείρει μειονοτικά ζητήματα ή προβεί σε πράξεις που πλήττουν την εθνική μας ασφάλεια, θα συνεχίσει να διατηρεί την ελληνική ιθαγένεια; ΙΣΩΣ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ.
πηγή

Απρ.
03


 

bondssssssΤα 7ετή ομόλογα που η Ελλάδα πούλησε στις 29 Μαρτίου έχουν, ήδη, καταγράψει πτώση κατά 2,2% με το επιτόκιο τους να έχει ανέβει στο 6,37% από το 6% που ήταν την ημέρα της πώλησης. Αυτό σημαίνει πως οι αγοραστές του χρέους μας γράφουν, ήδη, ζημίες και έτσι στέλνεται το μήνυμα στην αγορά ότι πρέπει να απαιτεί υψηλότερα επιτόκια στις επόμενες αγοραπωλησίες ελληνικού χρέους, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ακόμη περισσότερο το κόστος δανεισμού για τη χώρα.

Η Ελλάδα αναμένεται να πληρώσει το 2010 13 δις ευρώ, επιπλέον, σε τόκους, σε σχέση με το αν δανείζονταν με τα προ της κρίσης επιτόκια, σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, με το ποσό αυτό να φτάνει το 40% του συνολικού, των 32 δις ευρώ, που η χώρα ζητά να δανειστεί σε όλη τη διάρκεια του έτους και το οποίο θα δοθεί ως μπόνους στους δανειστές μας, εξαιτίας της αυξημένης, με βάση τα δικά τους κριτήρια, πιθανότητας της Ελλάδας να πτωχεύσει. Η πιθανότητα αυτή, σύμφωνα με τα CDS, είναι μεγαλύτερη σήμερα απ’ ότι πριν τη “συμφωνία” με την ΕΕ και το ΔΝΤ και υπολογίζεται στο 25,89%, με την Ελλάδα να εξακολουθεί να θεωρείται η 8η πιθανότερη χώρα στον κόσμο προς πτώχευση, πίσω από τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, το Πακιστάν, την Ουκρανία και το Ιράκ, ενώ στην 9η θέση της σχετικής λίστας βρίσκουμε την Ισλανδία και στη 10η τη Λετονία.

 

Είναι ενδιαφέρον, πως οι 7 από τις 10 χώρες της παραπάνω λίστας έχουν, ήδη, δεχτεί την πολύτιμη βοήθεια του ΔΝΤ, που βρήκε την ευκαιρία να διεισδύσει στις περισσότερες από αυτές χάρη στην τρέχουσα κρίση. Παρά το δανεισμό και τη βοήθεια από το ΔΝΤ, ωστόσο και παρά τα πολύ σκληρά μέτρα που έχουν υποχρεωθεί να λάβουν οι κυβερνήσεις τους, η πιθανότητα πτώχευσης των συγκεκριμένων χωρών αυξήθηκε αντί να μειωθεί, οι τιμές των CDS τους ενισχύθηκαν αντί να υποχωρήσουν και το κόστος δανεισμού τους παρέμεινε δυσβάσταχτο. Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Cambridge, σε 21 χώρες που δέχτηκαν τη ʽβοήθειαʼ του ΔΝΤ από το 1989 μέχρι το 2010 (δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό PLoS Medicine)  οι υπερβολικές απαιτήσεις  του ΔΝΤ για περικοπές των δημοσίων δαπανών, συμπεριλαμβανομένων περικοπών στη δημόσια υγεία και τα ασφαλιστικά ταμεία, οδήγησαν σε υποβάθμιση του συστήματος υγείας και συντέλεσαν ακόμη και στην κατακόρυφη αύξηση των θανάτων από ορισμένες ασθένειες.

 

Στην περίπτωση της Ελλάδας, αν λάβουμε υπόψη μας πως ενώ έχουν, ήδη, παρθεί τα πρώτα σκληρά μέτρα για τη μείωση των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους και ενώ έχει επιτευχθεί η ʽσυμφωνίαʼ με την ΕΕ και το ΔΝΤ, τόσο οι τιμές των ελληνικών CDS, όσο η πιθανότητα πτώχευσης της χώρας αλλά και το κόστος δανεισμού της αυξήθηκαν, αντί να μειωθούν, δε γίνεται παρά να ανησυχεί κανείς ότι ίσως δε βαδίζουμε στο σωστότερο δρόμο.

 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η ετήσια αύξηση του πληθωρισμού στην Ελλάδα κατά το Φεβρουάριο, ήταν η υψηλότερη στην Ευρώπη, φτάνοντας το 2,9%  όταν ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 0,9% και η αύξηση στη Γερμανία, μόλις, 0,5%.

 

Η αύξηση των τιμών ενέργειας σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα ήταν της τάξης του 24,9% όταν στην ευρωζώνη η αντίστοιχη αύξηση ήταν, μόλις, 3,1%.

 

Από το 2001, όταν η χώρα υιοθέτησε το ευρώ, ο πληθωρισμός της είναι, σταθερά, πολύ μεγαλύτερος από αυτόν της ευρωζώνης και της Γερμανίας, ενώ στο διάστημα αυτό έχασε περίπου το 30% της ανταγωνιστικότητας της ανά μονάδα εργασίας, κάτι που συνέβαλλε στην αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών. Ο ρυθμός με τον οποίο αυξάνεται ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες είναι ο μεγαλύτερος από το 2000 και ενώ η αύξηση του Σεπτεμβρίου ήταν 0,7%, αυτή του Ιανουαρίου ήταν 2,3% και του Φεβρουαρίου, όπως είδαμε, 2,9%.

 

Καθώς η χώρα δε διαθέτει δικό της νόμισμα ώστε να επιχειρήσει να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της μέσω της υποτίμησης του, με στόχο τη μείωση των τιμών των προϊόντων και των υπηρεσιών της, φαίνεται πως έχει αποφασιστεί να ακολουθηθεί ο σκληρός εναλλακτικός δρόμος του σχεδίου της μείωσης των μισθών και των τιμών κατά 20-30% στο μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αυτό, σε συνδυασμό με την προσπάθεια για τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού στα επόμενα τρία χρόνια κατά τις 10 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, που απαιτείται για την ικανοποίηση των κριτηρίων του Μάαστριχ, αποτελεί μία συνταγή που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε πολυετή ύφεση, με εκτίναξη της ανεργίας και συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 12%.

 

Εφόσον η συλλογή φόρων στην Ελλάδα αντιστοιχεί στο 40% του ΑΕΠ, μία μείωση του κατά 12% θα οδηγήσει σε απώλειες 5 ποσοστιαίων μονάδων ΑΕΠ εξαιτίας των μειωμένων, από τη φορολογία, εσόδων. Το αποτέλεσμα θα είναι η καθαρή μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού να φτάσει, μόνο, στο 5% αντί για το προσδοκώμενο 10%, κάτι που θα οδηγήσει σε νέα μέτρα για την περαιτέρω μείωση των δημοσίων δαπανών και σε ακόμη μεγαλύτερη πίεση της οικονομίας.

 

Με βάση αυτή τη λογική, φαίνεται πως αν η Ελλάδα συνεχίσει να μειώνει τις δημόσιες δαπάνες της για να ανταποκριθεί στα κριτήρια του Μάαστριχ, ενώ στο ενδιάμεσο διάστημα δεν απολαμβάνει κανένα όφελος από μία υποτιμημένη ισοτιμία, μπορεί να δει το ΑΕΠ της να μειώνεται, στα επόμενα χρόνια, κατά 15-20%. Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα της Λετονίας, η οποία εδώ και 18 μήνες έχει στραφεί στο ΔΝΤ για βοήθεια και στο διάστημα αυτό το ΑΕΠ της συρρικνώθηκε, κιόλας, κατά 18%, με το ΔΝΤ να περιμένει μία επιπλέον μείωση της τάξης του 4% στο 2010. Και παρά τα σκληρά μέτρα και τις περικοπές το έλλειμμα του προϋπολογισμού της ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένει στο 8%, ποσοστό διπλάσιο από αυτό του στόχου του Μάαστριχ.

 

Επιπροσθέτως, σε μία ενδεχόμενη παρατεταμένη ελληνική οικονομική ύφεση, είναι δύσκολο να θεωρήσουμε πως δε θα υπάρξει ένα κύμα νοικοκυριών που δε θα καταφέρουν να πληρώσουν τα δάνεια τους, κηρύσσοντας, τελικά, πτώχευση και προκαλώντας αναταράξεις στα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος, πυροδοτώντας, έτσι, τη φυγή κεφαλαίων από την Ελλάδα, κάτι που επιχειρείται διακαώς να αποφευχθεί. Αν οι ελληνικές τράπεζες έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι πολλών ευρωπαϊκών, αυτό είναι το μεγάλο ποσοστό αποθεματικών που διαθέτουν σε σχέση με τα δάνεια που έχουν παράσχει. Αν προκληθεί ένα κύμα μετανάστευσης κεφαλαίων, το πλεονέκτημα αυτό θα υπονομευθεί, οδηγώντας τις τράπεζες στην αύξηση των κινήτρων που θα προσφέρουν για να προσελκύσουν αποταμιεύσεις και στην περαιτέρω μείωση της προθυμίας τους για παροχή δανείων. Ο συνδυασμός των δύο θα επηρεάσει αρνητικά, τόσο την κατανάλωση όσο και την ανάπτυξη.

 

Μα ακόμη και αν ο ένας από τους βασικούς στόχους των μέτρων που έχει υιοθετήσει η Ελλάδα επιτευχθεί και οι τιμές, πράγματι, αποκλιμακωθούν κατά 20% στα επόμενα χρόνια, η απορρέουσα από αυτήν την εξέλιξη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 15%, τουλάχιστον,  θα αυξήσει το δημόσιο χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, πάνω από το 150%, περιπλέκοντας και παρατείνοντας την κρίση. Έτσι, το πιο ρεαλιστικό πλάνο, ίσως, για την Ελλάδα, θα ήταν η προσπάθεια για επαναδιαπραγμάτευση και αναδόμηση του χρέους της με άμεση ευρωπαϊκή βοήθεια και συναίνεση, με τη χρήση του ισχυρότερου διαπραγματευτικού της χαρτιού, που δεν είναι άλλο απʼ το ότι μία ενδεχόμενη πτώχευση της θα απειλούσε την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ, επιφέροντας ένα καίριο χτύπημα στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και προκαλώντας δριμεία αύξηση του κόστους δανεισμού των υπόλοιπων ευάλωτων στην κρίση ευρωπαϊκών κρατών, αυξάνοντας την πιθανότητα για περαιτέρω πτωχεύσεις.

 

Για παράδειγμα, με μέγεθος 5 φορές αυτό της ελληνικής οικονομίας και με δημόσιο χρέος της τάξης του 1 τρις δολαρίων, η Ισπανία θα ακολουθήσει με μαθηματική ακρίβεια την Ελλάδα σε μία ενδεχόμενη κατάρρευση της και αυτό θα πρέπει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα επιχειρήματα της χώρα μας για να συνεχίσουμε να πιέζουμε τους εταίρους μας για μία γρήγορη και συλλογική λύση στο πρόβλημα και όχι για μία πολυετή και βάναυση προσπάθεια για έξοδο από την κρίση.

 

Είναι πιθανό η τωρινή, αμυντική, στάση της Ελλάδας να μην αποδειχθεί τόσο ωφέλιμη όσο αν υιοθετούσε μία πιο επιθετική συμπεριφορά, βάζοντας φρένο στην καθυστέρηση για μία λύση, η οποία εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των υπολοίπων ευρωπαϊκών κρατών και όχι τα ελληνικά. Πράγματι, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης το κόστος του δανεισμού για τη Γερμανία κατέγραψε μεγάλη μείωση στο αʼ τρίμηνο του 2010, με τα ομόλογα της να γίνονται ανάρπαστα, καθώς η χώρα θεωρείται η ασφαλέστερη της Ευρώπης. Στο ίδιο διάστημα, η πτώση του ευρώ βοήθησε τη Γερμανία να αναπτυχθεί με ρυθμούς που είχε να δει για αρκετά χρόνια, ενώ και η ευρωζώνη, συνολικά, ευνοήθηκε από την ελληνική κρίση και την εκμεταλλεύτηκε για να μπει σε τροχιά ανάρρωσης.

 

Όσο ο κλεφτοπόλεμος με τους Ευρωπαίους εταίρους μας συνεχίζεται και όσο διστάζουμε να ποντάρουμε στο γεγονός πως μία ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας είναι απολύτως ενάντια στα συμφέροντά τους και τόσο επικίνδυνη γιʼ αυτούς ώστε να μην μπορούν να διακινδυνεύσουν να συμβεί, τόσο τους επιτρέπουμε να ζεσταίνουν τις οικονομίες τους χάρη στην ελληνική κρίση, την ώρα που η ίδια η Ελλάδα καίγεται.

 

πηγή

Μαρ.
28

Tο δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού…Tι να πούμε όταν πρόκειται για «αμαρτήματα» όχι δύο αλλά τριών γερμανικών κολοσσών, που «πιάστηκαν στα πράσα» να δωροδοκούν παγκοσμίως και να αναπτύσσουν δράση και στη χώρα μας… Mετά το σκάνδαλο Siemens αλλά και την υπόθεση της MAN, που αφορούσε σε ύποπτες μεθόδους για προώθηση τροχαίου υλικού, μια άλλη γερμανική εταιρεία, η Daimler, αποκαλύπτεται από μήνυση του αμερικανικού δημοσίου ότι επιδόθηκε στο «σπορ» των δωροδοκιών αξιωματούχων σε 22 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Eλλάδα. Hδη το υπουργείο Mεταφορών έδωσε εντολή ελέγχου όλων των προμηθειών που έγιναν απευθείας από την εταιρεία ή από θυγατρικές της.

Oι πληροφορίες κάνουν λόγο για μια ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων στη χώρα μας, που αφορά στην πώληση στρατιωτικών οχημάτων, λεωφορείων, πυροσβεστικών, απορριμματοφόρων ακόμα και αυτοκινήτων για την ελληνική Bουλή, με αποδέκτες τις πολλές ΔEKO στο υπουργείο Mεταφορών, αλλά και τους δήμους ανά την επικράτεια. Ξεχωρίζουν, πάντως, τρεις συμφωνίες που αφορούν στην προμήθεια ντιζελομηχανών από τον OΣE, συρμών στον HΣAΠ και μεγάλου μέρους των λεωφορείων στην EΘEΛ. Δεν είναι ακόμα γνωστό το εύρος αυτών των συναλλαγών, αλλά η χρονική διάρκεια αφήνει χώρο για πολλές υποθέσεις: H πρακτική του «πάρε – δώσε» κάτω από το τραπέζι κράτησε μια ολόκληρη δεκαετία, από το 1998 μέχρι το 2008.

Tρεις εταιρείες, ένα (γερμανικό) μοντέλο διαφθοράς

Ιδιες πρακτικές
H πρακτική της Daimler αντιγράφει με καρμπόν τις μεθόδους της Siemens. H εταιρεία, εισηγμένη στο Xρηματιστήριο της Nέας Yόρκης, αποκαλύφθηκε από την αμερικανική δικαιοσύνη ότι χρησιμοποίησε αθέμιτες οικονομικές μεθόδους για να αυξήσει επιρροή και πωλήσεις ανά την υφήλιο, με κάθε λογής δωράκια. Mάλιστα, πολλές από τις «διευκολύνσεις» αυτές εξυπηρετήθηκαν από αμερικανικές τράπεζες -πράγμα που κατέστησε εφικτό τον εντοπισμό των παράνομων συναλλαγών.

Ήταν η εξαγορά της Chrysler από τη Daimler που έδωσε ώθηση στις αμερικανικές έρευνες ώστε να ανακαλύψουν 200 τραπεζικούς λογαριασμούς για «δωράκια». H εταιρεία έσπευσε να καταβάλει πρόστιμα ύψους 188 εκατ. δολαρίων ώστε να κλείσουν ποινικές και αστικές έρευνες για μια ακόμη πολύκροτη υπόθεση, που ωστόσο θα συζητηθεί σε αμερικανικό δικαστήριο την 1η Aπριλίου. Mέχρι τότε η Daimler σιωπά.

Eίχε, βεβαίως, προηγηθεί η δράση με τα ίδια… συστατικά ενός άλλου γερμανικού γίγαντα, της εταιρείας τηλεπικοινωνιών Siemens. Tα κατορθώματά της της κόστισαν εκατομμύρια δολάρια ως πρόστιμο προς τις HΠA, καθώς η εισηγμένη στη Wall Street εταιρεία εκτέθηκε ανεπανόρθωτα με τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για μίζες σε 30 χώρες ώστε να έχει προνομιακή μεταχείριση στην ανάθεση έργων από το Δημόσιο και σύναψη προνομιακών συμβάσεων.

Στην Eλλάδα, όπου η Siemens είχε μακρόχρονη παρουσία, οι κλυδωνισμοί από τις αποκαλύψεις για «δωράκια» σε κόμματα και πολιτικούς δεν λένε ακόμα να κοπάσουν. Στην Eξεταστική Eπιτροπή της Bουλής δόθηκε ήδη δίμηνη παράταση για την ενδελεχή έρευνα των σκοτεινών διαδρομών του μαύρου χρήματος, την ώρα που ο κ. Zαγοριανός βάλλεται πανταχόθεν για τους χειρισμούς της υπόθεσης και ο εκτός των συνόρων κ. Xριστοφοράκος ξεφυλλίζει κάθε τόσο την ατζέντα του, τροφοδοτώντας πρωτοσέλιδα για πιθανές και απίθανες επαφές.

H τρίτη της… «παρέας» είναι μια άλλη γερμανική εταιρεία κατασκευής φορτηγών και λεωφορείων, η MAN. Όπως αποκάλυψε η εφορία του Mονάχου, ένα ποσό τουλάχιστον 16 εκατομμυρίων ευρώ πήγε σε φορείς για να… διευκολυνθεί η απόφασή τους για αγορά προϊόντων της εταιρείας κατά την περίοδο 2002-2005 -πληρωμές που αφορούσαν και σε αγορά υλικού από τον HΛΠAΠ αλλά και την εκτέλεση προγραμμάτων του υπουργείου Άμυνας. H υπόθεση προκάλεσε την παραίτηση, τον περασμένο Mάιο, του βουλευτή Xρ. Bερελή…

Tρεις εταιρείες, τρεις υποθέσεις που άγγιξαν την Eλλάδα και κλόνισαν το πολιτικό της σύστημα, αλλά ένα «μοντέλο» διαφθοράς και μάλιστα με γερμανική σφραγίδα: Eδώ δε μιλάμε για κάποιες περιθωριακές επιχειρήσεις αλλά για στυλοβάτες της γερμανικής οικονομίας, που, ωστόσο, πάτησαν στη διαφθορά και τις δωροδοκίες για να πετύχουν αύξηση των εξαγωγών και των προνομιακών μεταχειρίσεων. Mια μακρόχρονη πρακτική που, όλως παραδόξως, έμενε ανέγγιχτη από τις άτεγκτες κατά τα άλλα γερμανικές αρχές, που τους τελευταίους μήνες εξαπολύουν μύδρους για τη «δική μας» διαφθορά.

Όπως υπογράμμιζε προχθές στο Eυρωκοινοβούλιο ο Nίκος Xουντής από το ΣYPIZA, «έχουμε εκτός από τη δημοσιονομική και ηθική κρίση, καθώς η γερμανική κυβέρνηση για χρόνια δεν καταδίωκε τις δωροδοκίες εκτός των συνόρων της και προσποιούταν ότι δεν γνώριζε τα γεγονότα»… Πολιτικοί παράγοντες στη χώρα μας θεωρούν ότι το θέμα πρέπει να ανοίξει και εντός Eυρωπαϊκής Ένωσης, με μια συζήτηση που θα αφορά τη διαφάνεια όχι μόνο ως προς τις χώρες του Nότου, όπου κυρίως στρέφονται τα βέλη, αλλά και προς το Bορρά και ειδικά προς το Bερολίνο, που αποδεικνύεται ευάλωτο στις υποθέσεις αυτές.

Γκρίζες διαδρομές
Mάλιστα, ορισμένοι προχωρούν ένα βήμα μπροστά, πιστεύοντας ότι πρέπει να ενεργοποιηθεί η Yπηρεσία Kαταπολέμησης της Aπάτης, η αποκαλούμενη OLAF για τις υποθέσεις αυτές. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι βεβαίως να αποδειχτεί πως διακινήθηκαν σε γκρίζες διαδρομές και ευρωπαϊκά κεφάλαια, αλλά προσθέτουν ότι «αυτό δεν είναι δύσκολο να αποδειχτεί, αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση».

Σε κάθε περίπτωση, υπογραμμίζουν οι ίδιοι κύκλοι, δεν είναι δυνατόν στους κόλπους της Eνωμένης Eυρώπης να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά ως προς τη διαφάνεια και τη στηλίτευση των σκανδαλωδών υποθέσεων διαφθοράς. «Oι κανόνες που θεσπίζονται έχουν ισχύ για όλους», καταλήγουν. H υπόθεση Siemens δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να επηρεάσει ακόμα και τα πολιτικά πράγματα μιας χώρας η διαφθορά εκ μέρους του «ισχυρού». Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι η Daimler σε δύσκολους καιρούς κρίσης βρήκε τον τρόπο να δωροδοκήσει με αλεξίσφαιρη Mερσεντές τον πρόεδρο του Tουρκμενιστάν και να προσφέρει γαμήλια δώρα σε υψηλόβαθμο αξιωματούχο της Iνδονησίας και να πετύχει με τον τρόπο αυτό κέρδη που ξεπερνούν τα 50 εκατ. δολάρια. Tο «ταγκό» της παράνομης συναλλαγής, άλλωστε, χρειάζεται δύο…

πηγή

Μαρ.
28

Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler, ύποπτη από την αμερικανική δικαιοσύνη ότι χρησιμοποίησε την πρακτική των δωροδοκιών σε ευρεία κλίμακα, είχε αγνοήσει προειδοποιήσεις ενός στελέχους της για ύποπτους τραπεζικούς λογαριασμούς του ομίλου, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel που κυκλοφορεί τη Δευτέρα.

    Το περιοδικό, στην κατοχή του οποίου περιήλθε έγγραφο της ποινικής έρευνας, αναφέρει ότι ένα πρώην στέλεχος της εσωτερικής υπηρεσίας εξέτασης λογιστικών βιβλίων είχε προειδοποιήσει το Μάιο του 2000 για ένα σύστημα «ξένων εσωτερικών τραπεζικών λογαριασμών» που επέτρεπε να πραγματοποιούνται «μη επιτρεπόμενες πληρωμές στο εξωτερικό».

    «Δεν υπήρχε καμιά διαφάνεια για τους λογαριασμούς αυτούς που επέτρεπαν επίσης τις πληρωμές σε μετρητά», υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.

    Σύμφωνα με το περιοδικό, το στέλεχος της εσωτερικής υπηρεσίας εξέτασης λογιστικών βιβλίων είχε προτείνει η υπηρεσία του να ελέγξει όλους τους λογαριασμούς αυτούς, να αναγνωρίσει τις προβληματικές πληρωμές σε νομικό επίπεδο και να «τους κλείσει το συντομότερο δυνατό». Ωστόσο το στέλεχος αυτό «προσέκρουσε σε αντιστάσεις» από την πλευρά της εμπορικής διοίκησης του ομίλου που δεν ήταν, όπως το στέλεχος είπε, «διατεθειμένη να επιτρέψει περισσότερη διαφάνεια στις πληρωμές που πραγματοποιούνταν μέσω των λογαριασμών αυτών».

    Ένα χρόνο αργότερα, το στέλεχος αυτό ζήτησε το «πλήρες κλείσιμο των εν λόγω λογαριασμών» αλλά ένας υπεύθυνος του εμπορικού τμήματος δεν συμφώνησε, προσθέτει το περιοδικό.

    Σύμφωνα με πηγή προσκείμενη στο φάκελο της υπόθεσης, η αυτοκινητοβιομηχανία είναι έτοιμη να πληρώσει 180 εκατομμύρια δολάρια ως πρόστιμο στο πλαίσιο συμφωνίας με την αμερικανική δικαιοσύνη για να κλείσει έρευνα σχετική με κατηγορίες για διαφθορά.

    Η συμφωνία έχει στόχο τον τερματισμό της ποινικής έρευνας της αμερικανικής δικαιοσύνης, καθώς και της παράλληλης έρευνας των χρηματιστηριακών αρχών, για κατηγορίες σύμφωνα με τις οποίες η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία κατέβαλε μίζες σε 22 χώρες, μεταξύ των οποίων η Κίνα.

Μαρ.
24

Η Γερμανία μας μυεί στη… διαφθορά

thumb

Μετά την περιβόητη Siemens, η χώρα μας φαίνεται πως εμπλέκεται στο σκάνδαλο δωροδοκίας της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Daimler.

Αναλυτικότερα, οι αμερικανικές αρχές κατηγορούν την επιχείρηση πως «ήταν αναμεμειγμένη σε μία μακρόχρονη πρακτική δωροδοκιών» προκειμένου να εξασφαλίζει συμφωνίες στη Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία, την Αίγυπτο, τη Νιγηρία, το Ιράκ, την Ουγγαρία, την Ελλάδα, τη Λετονία, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τουλάχιστον άλλες 6 χώρες μεταξύ 1998 και 2008.

Η γερμανική εταιρεία Daimler η οποία -μεταξύ άλλων- κατασκευάζει τα αυτοκίνητα Mercedes-Benz, κατηγορείται πως δωροδόκησε, κατά τη δεκαετία 1998 -2008, αξιωματούχους 22 χωρών με δεκάδες εκατομμύρια δολάρια, ενώ σύμφωνα με το BBC, τα χρήματα, είχαν ως στόχο να πείσουν τις κυβερνήσεις των παραπάνω κρατών να αγοράσουν οχήματα αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Η υπόθεση εξετάζεται από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, ενώ η απόφαση του δικαστηρίου θα βγει την 1η Απριλίου. Η αυτοκινητοβιομηχανία πάντως επιδιώκει το συμβιβασμό και δείχνει πρόθυμη να πληρώσει 185 εκατομμύρια δολάρια.

Θα θέλαμε πάντως να ακούσουμε και την άποψη της κυρίας Μέρκελ επί του θέματος, μιας και η χώρα της φαίνεται να μας δείχνει το δρόμο της… διαφθοράς!

Απο το ποντικι

Μαρ.
21

«Πάμε στοίχημα» ότι το πάρτι συνεχίζεται

Μπορεί αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, πάνω από 30, να ζητούσαν επίμονα κοινοβουλευτικό έλεγχο για τα όσα «στραβά» συνέβαιναν στον ΟΠΑΠ επί διοίκησης Χρήστου Χατζηεμμανουήλ και να κόπτονταν -πολύ σωστά- για τη διαφάνεια και το συμφέρον τού υπό κρατικό έλεγχο οργανισμού, αλλά αυτά γίνονταν όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Τώρα που ήρθαν στην κυβέρνηση, σιωπούν.

Ετσι, την ώρα που η κυβέρνηση «κόβει» τα επιδόματα των δημόσιων υπαλλήλων και μειώνει τις δαπάνες, στον ΟΠΑΠ συνεχίζεται το πάρτι των υψηλών αμοιβών, του βολέματος των αρεστών, των «βλαπτικών» αποφάσεων, που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα του οργανισμού, όπως έλεγαν και οι εκπρόσωποι του λαού.

Στο ντούκου περνάει και η σωστή, αλλά ετεροχρονισμένη, παρέμβαση του γενικού επιτρόπου Επικρατείας, Γ. Σχοινιωτάκη, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη μνεία στην εξαίρεση φορέων, όπως ο ΟΠΑΠ, από τον έλεγχο δημόσιου χρήματος, χαρακτηρίζοντας ανίσχυρη και κατάφωρα αντισυνταγματική τη σχετική νομοθετική ρύθμιση, η οποία προκαλεί το δημόσιο αίσθημα.

15.000 μηνιαίως

Τα γεγονότα έχουν ως εξής:

1 Ορίστηκαν αλλά δεν δημοσιοποιούνται οι αμοιβές των κυρίων Χάρη Σταματόπουλου και Γιάννη Σπανουδάκη, προέδρου και διευθύνοντος συβούλου της ΟΠΑΠ Α.Ε., αντίστοιχα. Πληροφορίες από τον οργανισμό αναφέρουν ότι οι μηνιαίες αποδοχές ανέρχονται σε 15.500 ευρώ ο καθένας. Προβλέπονται και πρόσθετα bonus, τα οποία θα ορισθούν στη σύμβασή τους.

Το ΠΑΣΟΚ ασκούσε έντονη κριτική για την αμοιβή του προηγούμενου προέδρου κα διεθύνοντος συμβούλου Χρ. Χατζηεμμανουήλ, ο οποίος κατείχε και τις δύο θέσεις με αμοιβή 15.000 ευρώ μηνιαίως συν τα bonus. Ηταν ένα από τα γαλάζια Golden Boys. Τώρα, οι δύο παίρνουν υπερδιπλάσια!

Αλλά οι παχυλοί μισθοί δεν περιορίζονται στο Νο 1 και το Νο 2. Στη νέα διοίκηση, που όρισε το Δημόσιο, συμμετέχει -αρχικά ως ανεξάρτητο και μη εκτελεστικό μέλος- ο Γιώργος Κυριακός. Τα ανεξάρτητα μη εκτελεστικά μέλη αμείβονται είτε συμβολικά είτε συμμετέχουν χωρίς αμοιβή.

Ως εκ θαύματος, ο Γ. Κυριακός ορίστηκε εκτελεστικό μέλος έπειτα από λίγες ημέρες, δηλαδή συμμετέχει σε αυτό με σχέση εργασίας, με μηνιαίες αποδοχές 8.000 ευρώ, όπως αναφέρουν πληροφορίες από τον οργανισμό. Ο ίδιος ορίστηκε και υπεύθυνος επικοινωνίας της ΟΠΑΠ Α.Ε., παρότι λειτουργεί αρμόδια γενική διεύθυνση. Οταν μάλιστα αντελήφθη ότι θα έχει πολλή δουλειά, φρόντισε να προσληφθεί ως βοηθός του ένας δημοσιογράφος με αποδοχές άνω των 50.000 ευρώ το χρόνο.

Τώρα, μαθαίνουμε ότι κι ένα άλλο, μη εκτελεστικό, μέλος του δ.σ. «φλερτάρει» με τη θέση του επικεφαλής της γενικής διεύθυνσης και συγκεκριμένα της οικονομικής. Πρόκειται για τον Βενετσάνο Ρογκάκο, στέλεχος της Eurobank, ο οποίος διορίστηκε στον ΟΠΑΠ από τον υπουργό Πολιτισμού, Π. Γερουλάνο. Και μία λεπτομέρεια της τελευταίας στιγμής. Ο ίδιος διορίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε επιτροπή για την ανασυγκρότηση της Λυρικής Σκηνής. Ποιος λέτε να τον διόρισε; Φυσικά, ο υπουργός Πολιτισμού, κ. Π. Γερουλάνος.

Παράκαμψη αρμοδιοτήτων

2 Επιχειρείται μεθοδευμένα παράκαμψη του κανονισμού λειτουργίας των πρακτορείων και νομιμοποίηση της σύμβασης αποκλειστικότητας του ΟΠΑΠ με τους πράκτορες.

Μέχρι τώρα, την αρμοδιότητα για το πώς θα λειτουργούν τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ έχουν τα συναρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Πολιτισμού, τα οποία και ορίζουν εκπροσώπους τους στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ. Ομως, τώρα, επιχειρείται η μεταβίβαση της αρμοδιότητας αυτής αποκλειστικά στο διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού.

Η μεθόδευση έγκειται στο ότι επιχειρήθηκε να περάσει νομοθετική ρύθμιση (τροπολογία) στο φορολογικό νομοσχέδιο για την αλλαγή αρμοδιότητας. Ομως το υπουργείο Οικονομικών αντέδρασε, λέγοντας ότι «θα το εξετάσουμε» και αφαίρεσε τη «φυτευτή» τροπολογία από το νομοσχέδιο.

Λέγεται πως ανάλογο κείμενο νομοθετικής ρύθμισης θα έρθει στη Βουλή σε άσχετο νομοσχέδιο αρμοδιότητας… υπουργείου Πολιτισμού. Αν αυτό γίνει, τότε θα οδηγήσει και σε νομιμοποίηση της σύμβασης που συνέταξε η προηγούμενη διοίκηση με τους πράκτορες και αποδέχεται η τωρινή. Την εν λόγω σύμβαση κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ (όταν ήταν αντιπολίτευση) ως μη νόμιμη και μη επωφελή για τον οργανισμό. Επίσης, ο σύλλογος των εργαζομένων στον ΟΠΑΠ υποστήριξε ότι ο οργανισμός θα γίνει όμηρος των πρακτόρων.

Οπως λένε, η σύμβαση θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα του ΟΠΑΠ, καθώς δίνει δικαίωμα στους πράκτορες α) άρνησης σε οποιαδήποτε προσπάθεια ίδρυσης νέων πρακτορείων, ενόψει της εφαρμογής νέων παιχνιδιών, σε χώρους εκτός ΟΠΑΠ, β) ίδρυσης συνεταιρισμού εγκαθιστώντας δίκτυο πώλησης διάφορων προϊόντων μέσα στα πρακτορεία και εκμεταλλευόμενοι την υπεραξία του ονόματος του ΟΠΑΠ, δίχως ο οργανισμός να έχει το παραμικρό όφελος, γ) μεταβίβαση αδειών λειτουργίας των πρακτορείων τους σε τρίτους κ.λπ.

3 Ενα τρίτο φαινόμενο είναι αυτό της διατήρησης σε «χειμερία νάρκη» της νομικής υπηρεσίας του οργανισμού. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει τεθεί σχέδιο αναδιοργάνωσης της ΟΠΑΠ Α.Ε. δίχως να προβλέπεται σε αυτό η επανασύσταση της νομικής υπηρεσίας, ζήτημα που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υποστήριζαν σφόδρα (έλεγαν πως δεν είναι δυνατόν ο οργανισμός να εξαρτάται από τις νομικές συμβουλές των αρεστών της εκάστοτε διοίκησης).

Η νομική υπηρεσία του ΟΠΑΠ «καταργήθηκε» από την προηγούμενη διοίκηση του Χρ. Χατζηεμμανούλ, προκειμένου ο πρώην επικεφαλής να προσλάβει «δικούς» του δικηγόρους, όπως για παράδειγμα τον Δ. Παναγέα (νομικός σύμβουλος διοίκησης) και τη Β. Παπαθανασοπούλου (ειδική σύμβουλος). Λέγεται ότι εξασφάλιζε γνωμοδοτήσεις και λάμβανε αποφάσεις δίχως να υπόκεινται στη βάσανο του έλεγχου της νομικής υπηρεσίας που είχε ενιαία άποψη για τα θέματα.

Επικοινωνήσαμε με τον ΟΠΑΠ για να μας επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τις πληροφορίες για τις αμοιβές των στελεχών και την πρόσληψη του δημοσιογράφου. Ο νομικός σύμβουλος Δ. Παναγέας, μάς είπε πως η εταιρεία ακολουθεί συγκεκριμένη διαδικασία δημοσιοποίησης πληροφοριών, που σχετίζονται με τις αμοιβές των μελών της διοίκησης ως εισηγμένη επιχείρηση στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Οι αμοιβές αυτές εγκρίνονται και από τη γενική συνέλευση των μετόχων και δημοσιοποιούνται στη γενική συνέλευση και στον απολογισμό της εταιρείας, όπως μας είπε. Τα υπόλοιπα τόνισε ότι είναι προσωπικά δεδομένα.

Με άλλα λόγια, οι μέτοχοι και οι επενδυτές μαθαίνουν εκ των υστέρων πράγματα που αποφασίζονται στο διοικητικό συμβούλιο μιας εισηγμένης εταιρείας που τυγχάνει μάλιστα να είναι υπό κρατικό έλεγχο. Μας επιβεβαιώνει δηλαδή την άνιση μεταχείριση που υφίστανται σε επίπεδο ενημέρωσης οι χιλιάδες μέτοχοι και επενδυτές.

ΕΝΕΤ

Μαρ.
19

Το γερμανικό σχέδιο οικονομικής ηγεμονίας στην Ευρώπη, με στόχο τη δημιουργία ενός Τέταρτου Ράιχ με οικονομικά μέσα, βρίσκεται πίσω από την ασφυκτική πίεση στην Ελλάδα, ενώ και οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνειδητοποιούν τώρα, ότι αργά ή γρήγορα θα γίνουν οι επόμενοι στόχοι αυτής της γερμανικής προέλασης.

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, η γερμανική πολιτική και επιχειρηματική ηγεσία έχει θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο, που τείνει να μετατρέψει τα επόμενα χρόνια όλες τις χώρες της Ευρωζώνης σε φτηνές βάσεις παραγωγής της Γερμανίας:

         Το 1995, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Γερμανία έφθασε στο ιστορικό αποκορύφωμά του και έκτοτε πάγωσε, με συνεχείς μεταρρυθμίσεις που συμπιέζουν τα εισοδήματα των εργαζομένων, με «αντάλλαγμα» τη διατήρηση θέσεων εργασίας. Παράλληλα, συμπιέζεται και η ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών, που θα μπορούσαν να εξάγουν οι άλλες χώρες της Ευρωζώνης στην Γερμανία.

         Το αποτέλεσμα της φρενήρους κούρσας της Γερμανίας προς όλο και μεγαλύτερη μείωση του εργατικού κόστους είναι δραματικό, ιδιαίτερα για τις χώρες του Νότου, αλλά τελευταία και για την Γαλλία: το κόστος εργασίας στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 17% από το ’95, της Ισπανίας κατά 30% και της Ιταλίας κατά 75%. Τα διεθνή μερίδια αγοράς των χωρών του νότου συρρικνώνονται, ενώ το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας έχει ξεπεράσει τα 120 δις. ευρώ και είναι πλέον υπερδιπλάσιο από το πλεόνασμα της Γαλλίας (49 δις. ευρώ).

         Η δημιουργία της νομισματικής ένωσης έδωσε ακόμη μεγαλύτερα πλεονεκτήματα στην Γερμανία, διευρύνοντας τις ανισορροπίες: οι χώρες που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τη γερμανική κούρσα ανταγωνιστικότητας έχουν χάσει τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε ανταγωνιστικές υποτιμήσεις των νομισμάτων τους, ενώ τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια που έχει διατηρήσει η ΕΚΤ εδώ και δέκα χρόνια εξυπηρετούσαν μεν τη γερμανική οικονομία, που είχε χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά συνέβαλαν στη μεγάλη αύξηση των ιδιωτικών και δημόσιων χρεών στις χώρες του Νότου, όπως και στην αύξηση των ελλειμμάτων των ισοζυγίων πληρωμών.

         Η παγκόσμια κρίση επέτεινε το πρόβλημα, καθώς οι χώρες του Νότου βρέθηκαν αντιμέτωπες με το πάγωμα της ανάπτυξης και με νέα χρέη, για να στηρίξουν τις οικονομίες στη διεθνή ύφεση, η Γερμανία πάτησε ακόμη περισσότερο το «γκάζι» των εξαγωγών, για να τις χρησιμοποιήσει ως μηχανισμό εξόδου από την κρίση και παράλληλα συγκράτησε ακόμη περισσότερο το εργατικό κόστος, βυθίζοντας ακόμη χαμηλότερα τη ζήτηση στην αγορά της.

Καθώς οι χώρες του Νότου, με πρώτη την Ελλάδα, γονατίζουν από το βάρος των χρεών και της οικονομικής καχεξίας, η Γερμανία περνά στο επόμενο και πιο επικίνδυνο στάδιο της πολιτικής της, που έχει θορυβήσει ακόμη και την Γαλλία, ιστορικό εταίρο των Γερμανών στο σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, μετά το μακελειό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Γερμανοί, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, προτείνουν σε όσες χώρες «γονατίζουν», αντιμετωπίζοντας τεράστια ανοίγματα στο ισοζύγιο πληρωμών, που είναι το πραγματικά σοβαρό πρόβλημα, πέρα από τα δημοσιονομικά ελλείμματα, μια συνταγή που δεν έχει ακολουθηθεί καν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: εισηγούνται αιματηρά μέτρα σταθεροποίησης, χωρίς καν να παρέχεται στα κράτη η χρηματοδοτική στήριξη που συνοδεύει πάντα ακόμη και τα σκληρότερα προγράμματα του ΔΝΤ.

Πρόγραμμα ΔΝΤ, χωρίς λεφτά ΔΝΤ

«Η Ελλάδα εφαρμόζει πρόγραμμα του ΔΝΤ, χωρίς τα λεφτά του ΔΝΤ», επισήμανε χθες χαρακτηριστικά ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο διεθνούς φήμης καθηγητής Ζαν Πισανί-Φερί, συμφωνώντας απόλυτα με την τοποθέτηση, νωρίτερα, του Γιώργου Παπανδρέου στην ίδια συζήτηση. «Η Ευρώπη πρέπει να θέσει σε εφαρμογή ένα σύστημα υπό όρων παροχής βοήθειας», τόνισε ο καθηγητής, αλλά την ίδια ώρα η γερμανική πλευρά επέμενε σε μια «κλειστή» ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, λέγοντας συνεχώς «όχι» στην υποστήριξη της Ελλάδας.

Εφαρμογή «αιματηρών» μέτρων λιτότητας (η BNP έχει τονίσει ότι η Ελλάδα εφαρμόζει το αυστηρότερο πρόγραμμα που έχει τεθεί σε εφαρμογή από το 1978!) χωρίς χρηματοδοτική υποστήριξη οδηγεί σε κάθετη υποχώρηση εισοδημάτων και βαριά υποτίμηση του βιοτικού επιπέδου μιας χώρας. Η γερμανική ηγεσία, όμως, δεν φαίνεται να θορυβείται από την προοπτική αυτή, ούτε και να ανησυχεί από τον κίνδυνο πτώχευσης μιας ή περισσότερων χωρών. Στην πιο ακραία εκδοχή της γερμανικής πολιτικής, που πλέον υιοθετείται και δημόσια από την Μέρκελ ή τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όποιος δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ, μπορεί και να φύγει!

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι θα εκπληρωθεί ο επόμενος στόχος του γερμανικού σχεδίου: χώρες με τρομακτικά οικονομικά προβλήματα, που θα είναι υποχρεωμένες να υποστούν βαθιά ύφεση και συμπίεση εισοδημάτων, θα είναι έτοιμες να ενδώσουν στις επεκτατικές διαθέσεις των γερμανικών πολυεθνικών.

Το οικονομικό Δ’ Ράιχ ευελπιστεί, ότι για πρώτη φορά από την έναρξη της ευρωπαϊκής διαδικασίας ενοποίησης, θα σπάσουν οι εθνικές γραμμές αντίστασης στις εξαγοράς στρατηγικών επιχειρήσεων από ξένες εταιρείες και, αργά ή γρήγορα, οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις των ασθενέστερων χωρών θα περάσουν με ελάχιστο κόστος στα χέρια γερμανικών, ώστε να επεκτείνουν θεαματικά τις βάσεις παραγωγής τους και να συνεχίσουν με νέα μέσα και δυνατότητες την κούρσα ανταγωνιστικότητας, για την κατάκτηση μιας παγκοσμίως πρωταγωνιστικής θέσεις, δίπλα στις εξαγωγικές υπερδυνάμεις της Ασίας, νέες και αναδυόμενες.

Άλλωστε, αυτή την επέκταση παραγωγικής βάσης προώθησαν με επιτυχία οι Γερμανοί στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και σε αυτή την επέκταση στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το διεθνές ανταγωνιστικό θαύμα των τελευταίων ετών από τις γερμανικές πολυεθνικές. Σήμερα, όπως ιστορικές βιομηχανίες, σαν την τσεχική Skoda, βρέθηκαν στον έλεγχο γερμανικών πολυεθνικών με ψίχουλα, οι Γερμανοί ελπίζουν ότι κάτι ανάλογο θα επαναληφθεί και σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, όσο αυτές θα βρίσκονται σε όλο και μεγαλύτερη οικονομική αδυναμία.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συμβαίνει με τον ΟΤΕ: την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο χρεοκοπίας, οι Γερμανοί της Deutsche Telekom έχουν ζητήσει επισήμως την άδεια από το υπουργείο Οικονομικών, για να αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί μετοχές του Οργανισμού από το Χρηματιστήριο και να αποκτήσουν την πλειοψηφία και τον πλήρη έλεγχο. Προς το παρόν η κυβέρνηση αρνείται την… ευγενική προσφορά, αλλά ουδείς γνωρίζει πόσο ακόμη θα αντέξει την πίεση.

Αν η Ελλάδα πέσει σε ακόμη βαθύτερη ύφεση, πτωχεύσει ή εκδώσει δραχμές με τριτοκοσμικές ισοτιμίες με το ευρώ, ίσως το κακόγουστο αστείο γερμανικών media («πουλήστε την Κέρκυρα ή την Ακρόπολη για να σωθείτε») να πάψει να είναι τόσο αστείο: μετρημένες στα δάχτυλα γερμανικές πολυεθνικές και εύποροι Γερμανοί θα μπορούν να αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί από στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις, μέχρι τα καλύτερα «φιλέτα» του ελληνικού real estate.

Το ξύπνημα της Γαλλίας

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η απειλή αρχίζει να γίνεται πλέον ορατή. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης, υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, η Κριστίν Λαγκάρντ, καταφέρθηκε ευθέως αυτή την εβδομάδα κατά της γερμανικής πολιτικής, από τις στήλες μάλιστα της βρετανικής «ναυαρχίδας» του οικονομικού Τύπου, των Financial Times. Η Λαγκάρντ καυτηρίασε τη συνεχή μείωση του εργατικού κόστους στη Γερμανία, για να ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα, καθώς διαπιστώνει ότι οι γαλλικές επιχειρήσεις δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να πουλήσουν αγαθά στο βασικό εμπορικό εταίρο της Γαλλίας.

Οι Γάλλοι διαπιστώνουν με έκπληξη, ότι ο ιστορικός συμβιβασμός των αρχών της δεκαετίας του ’90, όταν η Γερμανία δέχθηκε να θυσιάσει το πολύτιμο μάρκο της στο βωμό της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αρχίζει να χάνει την αξία του, όσο το Βερολίνο εφαρμόζει μια ακραία επιθετική πολιτική στο εμπορικό και οικονομικό πεδίο, θυσιάζοντας αυτή τη φορά όχι τις ζωές στρατιωτών, αλλά τα εισοδήματα πολιτών. Η Γερμανία, όπως διαπιστώνει το Παρίσι, δεν ακολουθεί πλέον πολιτικές σύγκλισης και ενίσχυσης των θεσμών οικονομικής συνεργασίας, αλλά στρατηγικές που επιτρέπουν όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις, ανάμεσα στους ισχυρούς και τους ασθενέστερους οικονομικά στην Ευρωζώνη.

Οι Γάλλοι βλέπουν με αγωνία το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας να αυξάνεται με ρυθμούς που οι ίδιοι είναι αδύνατο να παρακολουθήσουν, χωρίς να θυσιάζουν εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών και το βιοτικό επίπεδο που σήμερα απολαμβάνουν και δεν είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν τη γερμανική προέλαση.

Από μια άλλη οπτική γωνία, επίσης, το master plan των πολιτικών της Δεξιάς και των συμμάχων τους στη γερμανική βιομηχανία αρχίζει να ενοχλεί τους τραπεζίτες στην ίδια τη Γερμανία: η ΕΚΤ διαφωνεί με την προτροπή στην Ελλάδα να απευθυνθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γιατί αντιλαμβάνεται, ότι η Ουάσιγκτον θα βάλει με αυτό τον τρόπο «πόδι» στην επικράτειά της, ενώ ο Γιόζεφ Άκερμαν της Deutsche Bank προειδοποίησε χθες την Μέρκελ, ότι αν η Ελλάδα δεν στηριχθεί, θα έχουν πολλά να χάσουν οι γερμανικές και οι άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ως έμπειρος στη διεθνή διπλωματία, έχει διαγνώσει την τάση απομόνωσης που έχει δημιουργήσει στην Ευρώπη η στρατηγική και οι τακτικές της γερμανικής ηγεσίας και επιδιώκει να το εκμεταλλευθεί στο έπακρο. Έχοντας κερδίσει την υποστήριξη της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Γαλλίας και των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο αίτημα της Ελλάδας να παρουσιασθεί επιτέλους δημόσια ο μηχανισμός στήριξης της χώρας που θα ενεργοποιηθεί αν χρειασθεί, ο κ. Παπανδρέου σχεδιάζει να ολοκληρώσει τη διπλωματική του εκστρατεία στη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου, στις 25 Μαρτίου.

Το μήνυμά του προς τους ηγέτες θα είναι απλό: «αν δεν μας στηρίξετε, προσφεύγουμε άμεσα στο ΔΝΤ». Οι περισσότεροι ηγέτες και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν ήδη υποστηρίξει το αίτημα της Ελλάδας και πλέον θα κληθεί η γερμανική ηγεσία να δώσει την οριστική της απάντηση, αντιμετωπίζοντας πιθανότατα συνθήκες πολιτικής απομόνωσης πρωτοφανείς στο χρονικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολιτικοί παρατηρητές τονίζουν, ότι δεν θα είναι εύκολο για την κυβέρνηση Μέρκελ να πει ένα «όχι» που ουσιαστικά θα κλονίζει τα θεμέλια της μεταπολεμικής συνεργασίας στην Ευρώπη, που έχει προσφέρει 70 χρόνια ειρηνικής συνύπαρξης των ευρωπαϊκών λαών. Αν οι Γερμανοί υποχρεώσουν τους εταίρους τους να αμυνθούν απέναντι σε μια νέα γερμανική προέλαση, έστω ειρηνική αυτή τη φορά, το Βερολίνο θα έχει πολλά να χάσει: η ιστορία έχει αποδείξει, ότι η γερμανική ισχύς μπορεί να φαίνεται ανυπέρβλητη, αλλά αργά ή γρήγορα δημιουργεί τόσο ισχυρές αντισυσπειρώσεις, που οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην ήττα.

πηγή

Μαρ.
18